استاد نادر ابراهیمی، که عاشق خودش افکارش و نوشته هاش بودم امروز از بین ما رفت...

همین چند دقیقه پیش تو ماشین بودم که این خبرو از رادیو شنیدم، خیلی ناراحت شدم، دلم میخواد گریه کنم...

از زمستون سال ۸۳ که با خوندن گزیده ای از عبارات و جملات ناب و بی نظیرش، باهاش آشنا شدم، تا حالا بیشتر کتاباشو خوندم: "آتش، بدون دود" ، "یک عاشقانه آرام" ، "بار دیگر، شهری که دوست می داشتم" ، "چهل نامه کوتاه به همسرم" ، "آرش در قلمرو تردید" و ....

از اون موقع تا حالا به هر اهل دلی هم که می رسم توصیه می کنم حتماً کتابای نادر ابراهیمی رو بخونه چون از یه جنس دیگه ای هستن.

استاد گرامی، روحت شاد....

 http://naderebrahimi.info/

وب سایت نادر ابراهیمی

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8703140001

http://www.adabkade.com/library/ebrahimi/40-nameh/01.html

کتاب: چهل نامه کوتاه به همسرم

http://naderebrahimi.info/bookad.htm

آثار نادر ابراهیمی

بالاخره شماره داوطبیمو پیدا نکردم و با شماره پروندم وارد شدم و کارنامه و درصدهای ناپلئونیمو رویت کردم (این شکل گریه برای خنده بود، اونای که منو میشناسن میدونن که من اهل اشک ریختن و گریه زاری برای این چیزا نیستم )

البته بگم ها... حالا موضوع محرمانه بود، اما میگم دیگه ولش کن... از طرف سازمان سنجش برام نامه فرستادن گفتن شما امسال قبولی اما برای اینکه روحیه دوستات تضعیف نشه و خودت چشم نخوری، امسال نیا دانشگاه ، بذار سال دیگه بیا... منم که بچه خوووووووووووووووب، حرفشونو گوش کردم

نگفتین، شما چی کار کردین؟ قبول شدین یا نه؟