دلم تو را می خواهد...

نگو که نمی دانی دلم تو را می خواهد!

دلم تو را می خواهد و کوه را

تو را می خواهد و ترنم خوش رود را

تو را می خواهد و نسیم را

آن هنگام که در گوش درختان پچ پچ می کند

آن هنگام که با دریا می آمیزد و موج می شود

دلم تو را می خواهد همه جا  

تو را می خواهد نگو که نمی دانی!

دلم که تو را می خواهد شعر می شود و به سویت پر می کشد

نگو که شعر دل مرا دوست نداری که داری

ساعت ۸ صبح باید کتابخونه حرم باشم، دیرم شده، اما این شعر ناگهانی اومد و اگه الان نمی نوشتمش شاید دیگه هیچ وقت کلماتش پشت سر هم ردیف نمی شدن.

اضافه شده در روز جمعه ۸ خرداد ۸۸:

"دلم ترا میخواهد و دراین خواستن
دیرزمانی است که می تپد
نگو که صدای تپیدنش را نمی شنوی"

ممنون از دوست خوبم آقا سهیل (نویسنده دو وبلاگ صبح است ساقیا قدحی پر شراب کن و صبح بهاری)، که این بند شعر رو در ادامه شعر من گفتن.

(خیلی کلکی ها... همه دوسِت دارن)