مطلب زیر از سایت شفا گرفته شده است:

دختر كوچولوی صاحبخانه از آقای "كی " پرسيد:
اگر كوسه ها آدم بودند با ماهی های كوچولو مهربان تر ميشدند؟
آقای كی گفت: البته! اگر كوسه ها آدم بودند
توی دريا برای ماهيها جعبه های محكمی ميساختند
همه جور خوراكی توی آن ميگذاشتند
مواظب بودند كه هميشه پر آب باشد
هوای بهداشت ماهی های كوچولو را هم داشتند.

برای آنكه هيچوقت دل ماهی كوچولو نگيرد
گاهگاه مهمانی های بزگ بر پا ميكردند
چون كه
گوشت ماهی شاد از ماهی دلگير لذيذتر است.
برای ماهی ها مدرسه ميساختند
و به آنها ياد ميدادند
كه چه جوری به طرف دهان كوسه شنا كنند.

درس اصلی ماهيها اخلاق بود
به آنها می قبولاندند
كه زيبا ترين و باشكوه ترين كار برای يك ماهی اين است
كه خودش را در نهايت خوشوقتی تقديم يك كوسه كند.
به ماهی كوچولو ياد ميدادند كه چطور به كوسه ها معتقد باشند
و چه جوری خود را برای يك آينده زيبا مهيا كنند
آينده ای كه فقط از راه اطاعت به دست مياييد.

اگر كوسه ها آدم بودند
در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت
از دندان كوسه تصاوير زيبا و رنگارنگی می كشيدند.
ته دريا نمايشنامه ای به روی صحنه مياوردند كه در آن ماهی كوچولو های قهرمان،
شاد و شنگول به دهان كوسه ها شيرجه ميرفتند
همراه نمايش آهنگهای محسور كننده ای هم مينواختند كه بی اختيار
ماهيهای كوچولو را به طرف دهان كوسه ها ميكشاند.

در آنجا بی ترديد مذهبی هم وجود داشت
كه به ماهيها می آموخت:
"زندگی واقعی در شكم كوسه ها آغاز ميشود"

برتولت برشت